"Sam się kiedyś o tym przekonasz, przyjacielu
Jedyny nasz ratunek jest w obłędzie
Zobaczymy, co chcemy zobaczyć
Usłyszymy, co chcemy usłyszeć
Będziemy czuć to, co chcemy odczuwać

Przestanie istnieć czas,
Przestrzeń i grawitacja
Nie będzie żadnych zapachów, jak we śnie
Będą na pewno kolory,
Fantastyczne kolory wszechświata i wieczności
taka będzie nasza śmierć
Taka będzie nasza śmierć, to pewne


Tak, przyjacielu. Dojdziesz i ty do tego
Jedyny nasz ratunek jest w obłędzie
W śrubie, zajobie, pierdolcu i obłąkaniu
Tylko tam, w tym, uwierz mi. To pewne


A kiedy kiedyś, może to nie wykluczone
Powstaniemy do jakiegoś nowego życia
Nie będziemy pamiętać co było
Nie będziemy wiedzieć co dalej
Zupełnie jak nie wiemy tego dziś

Błogosławieni ubodzy duchem,
albowiem ich jest królestwo niebieskie
Błogosławieni szurnięci,
albowiem już tu na Ziemi są w raju"